poniedziałek, 31 grudnia 2012

Baba drożdżowa Neli Rubinstein

Siedzę i dziwię się i nadziwić nie mogę nad tym, co stało się w bieżącym roku. Nowy-Stary Rok zaczął się w Krakowie od śniadaniowych jajek w pomidorach w doborowym towarzystwie chociaż wtedy, od kilku miesięcy, mieszkałem już i studiowałem w Holandii. W sumie do czerwca zdejmowałem swój materac ze stelaża i rozkładałem na noc na podłodze, gdzie mieściło się wynajmowane legowisko lub przybiurkowe krzesło.
Dni mijały jeden za drugim, zima przeszła łagodnie, wykład za wykładem, książka za książką, film za filmem aż do pracowitych wakacji. Dzień po powrocie z Tilburga poszedłem na casting do MasterChef i na nagraniach programu upłynął mi koniec czerwca, lipiec i sierpień. I kto to mógł przewidzieć? I jak to się stało? Nie-do-wiary.
Po wszystkim powrót do Warszawy, dawno nie widziani przyjaciele, kolejna przeprowadzka, zamykanie spraw bieżących, planowanie przyszłych, staż w restauracji i tak dobrnąłem do końca 2012.

Z każdym dniem jesteśmy starsi, jakkolwiek dla niektórych to niewygodna prawda. Na przedsionkach Nowych dumamy nad tym jak będzie, co będzie i z kim.
Jak będzie, co będzie i z kim w 2013? Nie wiem.
Wiem za to i cieszę się, że mijający rok wiele mnie nauczył. Na własnej skórze przetestowałem falę hejterstwa internetowego, które najwięcej budzi we mnie litości, zdania nie zmienię. Złośliwości i uszczypliwości lubię bardzo ale homofobiczne czy ksenofobiczne wyzwiska są po prostu małe. Obok życzeń piekła nieziemskiego, potępień wiecznych czy logopedy dostałem mega dużo przyjemnych słów i ciepłych znaków. Dziękuję Wam bardzo za te wszystkie doświadczenia - uśmiechy wymieniane w metrze, uściski dłoni w kawiarni, krótkie rozmowy w tramwajach, autobusach, wiadomości, komentarze, wpisy, opisy i doniesienia. Często nie byłem w stanie odpowiedzieć na każdą wiadomość, gdy życie mi przyspieszało rwąc z kopyta, za to winien jestem przeprosiny.

Wchodzimy w Nowe. Ja wchodzę z planem kulinarnych powrotów do Italii. W życiu tony (opasłe i wagowo rozbudowane obok broszur i wyrwanych z zeszytu kartek) książek kulinarnych przeleciało mi przed oczami. Teraz moje małe marzenie o własnych kilku kartkach ma szansę się spełnić. TO zawsze długa droga, jednak droga celem przecież, nie cel. Nie masz? Marz! Celować trzeba śmiało.

Życzę Wam najlepszego - chwil, gdy jest tak dobrze, że mówić się nie chce a nawet myśli cienia nie ma gdzie znaleźć bo jest tak pięknie, że osłupiająco!

***

Ilustracją do dzisiejszego wpisu będzie klasyk - baba Neli Rubinstein. Ciasto mało słodkie, wielkopyszne na bogato.
Cytuję za Anoushką bo mieszkając na walizkach nie mam dostępu do własnego wydania "Kuchni Neli" (wyd. Muza). Moje drobne modyfikacje przepisu pod recepturą:


Baba drożdżowa Neli Rubinstein
Składniki na 2 formy podłużne lub dwie w kształcie baby

Zaczyn:
125 ml ciepłej wody (temp. 45-50°C)
30 g drożdży
1 łyżka stołowa cukru

Ciasto:
570 g mąki wysokoglutenowej
375 ml ciepłego mleka (temp. ok. 40°C)
200 g cukru
120 g miękkiego masła
200 g rodzynek namoczonych w rumie i w wodzie (pół na pół)
10 żółtek
2 łyżki startej skórki z cytryny
1 łyżeczka soli

Glazura na surowe ciasto:
1 jajko
1 łyżka stołowa wody

Lukier:
2 łyżki stołowa rumu
1 szklanka cukru pudru
2 łyżeczki soku z cytryny

Drożdże zalać ciepłą wodą z cukrem, odstawić do momentu, aż zaczną się "burzyć".
W dużej misce starannie wymieszać połowę mąki, ciepłe mleko i sól. Wlać zaczyn i jeszcze raz wymieszać, następnie dodać cukier, żółtka, masło, skórkę z cytryny oraz resztę mąki. Wszystko dobrze wymieszać, a następnie dobrze wyrobić (robot bardzo się przydaje), aż ciasto zrobi się lśniące. Uwaga ciasto pozostaje cały czas klejące i bardzo lejące. Nie należy w ogóle się tym przejmować i przede wszystkim nie dosypywać mąki! Przełożyć ciasto do dużej salaterki, którą należy przykryć szczelnie folią plastikową, odstawić do lodówki na całą noc (10-12 godzin).
Gdy ciasto podwoić swoją objętość wyjąć salaterkę z lodówki i pozostawić w temperaturze pokojowej, aby trochę się ociepliło. Osączyć dokładnie rodzynki. W wyrośniętym cieście zrobić wgłębienie, wsypać 3/4 rodzynek i jeszcze raz dokładnie wymieszać. Pozostałe rodzynki odstawić na bok.
Wysmarować formy masłem i wysypać mąką. Napełnić je do 1/3 wysokości. Odstawić na 30-45 minut, w tym czasie ciasto powinno prawie całkowicie wypełnić formy.
Ciasto przed pieczeniem posmarować glazurą przygotowaną z lekko ubitego jajka z łyżka wody. Wstawić baby do piekarnika nagrzanego do 180°C. Piec do momentu aż powierzchnia nabierze złocistobrązowego koloru, a patyczek po nakłuciu będzie zupełnie suchy (około 35-40 minut). Wyjąć baby, odstawić na 10 minut na kratce. Po czym wyjąć je z formy.
Rum podgrzać w niewielkim rondelku i wlać do miseczki z cukrem pudrem. Dodać sok z cytryny i dobrze wymieszać. Jeśli masa wyjdzie za gęsta, dodać odrobinę soku z cytryny. Wymieszać lukier z resztą rodzynek. Polukrować baby i odstawić na przynajmniej godzinę, aby lukier miał czas przeschnąć.

***
Formę do baby mam w jakimś pudełku, gdzieś tam, ciasto więc przygotowałem w keksówkach. Dodałem trochę więcej cukru niż w przepisie bo lubię, mleko przegotowałem z połową rozkrojonej laski wanilii rezygnując ze skórki cytrynowej. Zamiast rodzynek moczonych w rumie dodałem pokrojone, wędzone śliwki. Lukier przygotowałem z cukru pudru, whisky i limonki.

Ciasto na babę jest bardzo lepkie, można je wyrabiać ręcznie choć, podobnie jak ciasto na pączki, wymaga dużych nakładów pracy rąk własnych (albo cudzych, jak kto posiada). Wyrabianie ma działanie leczniczo uspokajające! (miliony amerykańskich naukowców nie mogą się mylić)

Najlepszego!

17 komentarzy:

Majana pisze...

Mich, wspaniały post, znakomicie się czytało. Gratuluję Ci sukcesów i życzę wszystkiego co najlepsze, spełnienia marzeń wszelkich i szczęścia :).
Twoje życzenia są piękne, dziękuję.
Pozdrawiam.
Majana

margot pisze...

uwielbiam tą babę
Do Siego Nowego Roku

Dota|oneginetatopa pisze...

Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku! Sobie i Tobie życzę, żeby wpisy były coraz ciekawsze, przepisy smaczne!
Pozdrawiam serdecznie
Dota

kasiencja pisze...

Miło że blog jednak nie umarł, zwłaszcza że odnalazłam go dopiero niedawno (po finale Masterchefa):) I Wszystkiego dobrego w Nowym Roku! Pozdrawiam serdecznie :)

Hankaskakanka pisze...

Ta babka jest znakomita. Kiedyś upiekłam ją na Wielkanoc. Uściski noworoczne :-*

Joanna D.C. pisze...

Uwielbiam Nele i uwielbiam Jej Babke! Jest wysmienita! Wszystkiego Najlepszego

Sarenka pisze...

Szczęśliwego nowego Michu:)

kulinarna mekka pisze...

cudownie czyta się twoje posty michu. uwielbiam. pozdrawiam i życzę siły na spełnianie marzeń! xxxx, basia.

Ania Włodarczyk (aka vespertine) pisze...

I nawzajem, Michał :)

Fala hejterstwa? Z czasem człowiek się uodparnia, choć nie jest to miłe. Ale nigdy nie należy się ty przejmować.

Dużo energii na 2013 rok Ci życzę! I tak, trzeba celować śmiało. To również moje motto na 2013 rok :)

Charlotte pisze...

Michale, niczym się nie przejmuj, a hejterów olewaj, albo pozwij, gdybyś potrzebował pomocy - pisz!

I życzę Ci Nowego Roku pełnego szczęścia, radości, zdrowia i wspaniałych obrazów, które zapadną Ci w pamięć i które z radością będziesz wspominał przez całe życie :)

ewelajna pisze...

Michał, siły! I nie zapominaj, że radość, którą masz w sobie, jest silniejsza i ważniejsza od tych.... typków...
ładne te życzenia - dzięki:)
Babka klasyk:)

mnemonique pisze...

Interesująco piszesz, dobrze się czyta. W tym roku więc życzę Ci wiele dobrego, dużo zdrowia przede wszystkim, zdrowia do gotowania i przeżywania nowych przygód.
Co do przepisu - ja zwykle robię odwrotnie, dodaję mniej cukru niż w przepisie, bo tak lubię, ale wędzone śliwki popieram. Lukier musiał nadawać ciekawego posmaku.
Pozdrawiam
Monika

Miri Piri pisze...

Witam.
A tu zaskoczenie! Babka- klasyka, a jednak zawsze coś zaskakującego może pokazać :) Miło będzie zrobić coś takiego :) Pozdrawiam

Miri Piri pisze...

Hmm.. babka faktycznie jest klasyką, ale jak wiadomo, na klasyke zawsze czas i zawsze smak! Miło czasem wrócić do tradycyjnych, starych czy znanych od lat rzeczy :) Ja osobiście lubie takie powroty. Po setkach nowych przepisów, czasem lubie zrobić coś starego, nie zaskakującego, ale jakże smacznego! Pozdrawiam :)

Majana pisze...

Radosnych Świąt Wielkanocnych Michał :)

Ania Włodarczyk (aka vespertine) pisze...

Tęskno do miechowego pisania...

claudia u pisze...

Cudowny przepis ! Idealny na deser i na śniadanie, mniam :)